Profil von BuddyNual's spaceFotosBlogListenMehr ![]() | Hilfe |
|
Nual's space08 April คำที่ใช้แทนคำว่า "ความรัก" ได้ดีที่สุด น่าจะเป็นคำว่า "ใส่ใจ"
หากคุณคิดที่จะบอกรัก หรือรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะรักใครซักคน ลองถามตัวเองดูว่า คุณใส่ใจเค้ามากน้อยแค่ไหน? ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความเอาใจ หากคนรักของคุณจำได้ขึ้นใจว่า คุณเคยพูดว่าอยากได้อะไร แล้วเค้าหาซื้อของชิ้นนั้นให้ ไม่ใช่สักแต่ว่าซื้อซื้อซื้อของเยอะแยะมากมาย เพื่อเอาใจ...นั่นแหละถึงเรียกว่า ความใส่ใจ ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความหึงหวง หากคนรักของคุณโทรหาคุณทุกคืนถามว่ากลับ ถึงบ้านหรือยัง เพียงเพราะเค้าเป็นห่วง ไม่ต้องการให้คุณได้รับอันตรายในยาม ดึก ไม่ใช่กลัวว่าคุณจะไปกับคนอื่น...นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความมีน้ำใจอย่างเดียว หากแต่มีความถนอมน้ำใจด้วย หากคนรักของคุณทำอะไรเพื่อคุณซักอย่างด้วยความตั้งใจ แต่คุณกลับไม่ชอบมัน คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะพูดอะไรออกไป ใส่ใจในความรู้สึกของเค้าด้วย หากคุณทะเลาะกับคนรัก แต่แล้ววันรุ่งขึ้น คนรักของคุณยังโทรมาแสดงความเป็นห่วงในเรื่องต่างๆ เหมือนทุกๆวัน ทั้งๆที่ยังไม่หายโกรธ...นั่นแหละเรียกว่า ค ว า ม ใ ส่ ใ จ หากคนรักของคุณยอมสละเวลาทำบางสิ่ง เอาไว้ทีหลัง เพียงเพื่อช่วยทำในสิ่งที่คุณขอ...นั่นแหละเรียกว่า ความใส่ใจ คนเราบางครั้งก็ต้องการมีใครซักคนคอยใส่ใจเราบ้าง หากคุณต้องเดินทางไกล มันจะรู้สึกดีเอามากๆถ้าคนรักของคุณโทรมาถามว่า "ถึงหรือยัง" "ปลอดภัยดีไหม" "เหนื่อยไหม" หากคุณต้องปฏิบัติภาระกิจสำคัญไม่ว่าจะเรื่องงาน หรือเรื่องเรียน มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณจำได้ และโทรมาบอกว่า "โชคดีนะ ชั้นจะคอยเป็นกำลังใจให้" หากคุณต้องขับรถคนเดียว มันจะรู้สึกดีเอามากๆถ้าคนรักของคุณโทรมาบอกว่า "ขับรถดีๆนะ"หากคุณป่วยเป็นไข้ ไม่สบาย มันจะรู้สึกดีเอามากๆถ้าคนรักของคุณโทรมาเตือนให้คุณกินยา และพักผ่อนมากๆความใส่ใจ กับ ความเกรงใจ คล้ายกันในหลายๆด้านคุณอาจคิดว่า ยิ่งคบกัน สนิทสนมกันมากเท่าไหร่ ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจกันให้มากเหมือนคนที่เพิ่งเริ่มรู้จักกัน แต่กลับไม่คิดอย่างนั้น ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่ ต้องยิ่งเกรงใจซึ่งกันและกัน ความเกรงใจเป็นสิ่งดีและเป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์อันยั่งยืน คุณเห็นไหมล่ะว่า ไม่ยากเลยที่จะแสดงความใส่ใจต่อใครซักคน
โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน ( ใครเคยอ่านมาแล้วขอโทษด้วยละกัน ) 02 April เวลาผ่านไปแต่ความทรงจำยังอยู่ในใจเสมอเวลา 1ปีช่างผ่านไปไวนักที่เราไม่ได้เจอหน้าเขา ไม่ได้ยินเสียงเขาทางโทรศัพท์ ไม่รู้เลยว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง ใจนั้นยังคิดถึงเขาทุกๆวัน ไม่มีวันไหนเลยที่ไม่ได้คิดถึงเขา หรือนี่เป็นความรักจริงๆที่เราไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครเลย ทุกๆวันยอมรับว่าร้องไห้หรือมีน้ำตาออกมาให้กับความคิดถึงและเสียใจที่เขาห่างเราไปขนาดนี้แม้นั่งบนรถเมล์เราก็ยังมีน้ำตาไหลคลอๆ ชีวิตรู้สึกเหงาๆ เศร้า เหนื่อยกาย และเหนื่อยใจจัง ความหวังและกำลังใจของเราหายไปหมด การที่เรามีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้เนื่องจากครอบครัวและเพื่อนๆ แต่จะมีใครเข้าใจถึงจิตใจลึกๆของเราไหมว่าเขาเป็นคำที่สำคัญกับชีวิตของเราคนหนึ่ง เรารู้สึกรักเขาเหมือนเขาเป็นคนในครอบครัวของเรา เขาเป็นผู้ชายที่ทำให้เรารู้สึกว่าความรักมีค่ามาก และทำให้เรารู้สึกได้จริงๆเลยว่านี่แหละรักแท้ที่เรามีให้เขาเราไม่เคยเสียใจอะไรมากเท่ากับความรักของเขาที่เขาห่างไป มันเหมือนการเลิก แต่เจ็บปวดนะที่ห่างหายไปเลย เรารักเขามากไม่รู้จะพูดจะบรรยายออกมาอย่างไร กายภายนอกเหมือนเรายิ้มแย้มแจ่มใส แต่ลึกๆนั้นเรากลับเศร้าอยากร้องไห้ ที่เสียเขาไป เมื่อห่างกันยิ่งรู้สึกยิ่งมีค่า เรารู้สึกเสียใจมากๆ ยิ่งเวลาห่างกัน ยิ่งทำให้เราเสียใจและรู้สึกว่าสิ่งมีค่าของเรากำลังหายไป เราเกิดมาไม่เคยเจอผู้ชายที่ดีเท่าเขา เขาเป็นคนที่ดี ที่ให้เกียรติผู้หญิง ดูแลผู้หญิงอย่างดี สำหรับเราแล้วตั้งแต่เราคบกับเขา สเปกในใจของเราหายไปหมด เขาเป็นคนที่จริงใจที่สามารถเอาชนะใจเราได้ เขาทำให้เรารักเขาทุกวัน ทำให้เรารู้สึกกล้าที่จะบอกเตี่ยกับแม่ว่าผู้ชายคนนี้แหละที่ดี ที่เราจะฝากชีวิตไว้กับเขาได้ เขาสามารถดูแลเราได้ เตี่ยกับแม่ไม่ต้องห่วงนะ หนูมั่นใจในตัวเขา แต่ก่อนต้องมีสเปกขาวตี๋ สูงหล่อ ก็คงเหมือนกันคนอื่นๆแหละ แต่เขาไม่เหมือนคนอื่นเลย เขาเป็นคนที่มีเหตุผล เป็นคนขยัน ซึ่อสัตว์ จริงใจ ให้เกียรติอย่างมากๆ ตั้งแต่เขาหายไปเราไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะมีโอกาสได้เจอเขาอีกไหม เราอยากให้มีปาฎิหาริย์รักเกิดขึ้นจริงๆ อยากให้เขาและเรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่ อยากให้เขาและเราเข้าใจกันมากขึ้น เขาทำให้เราไม่มองคนอื่นๆอีก และต่อไปนี้ชีวิตเราก็ไม่ได้คบใครอีก เราไม่อยากเสียใจเจอกับความรักที่ผิดหวังอีก เจ็บมากเสียใจมาก เวลารักษาแผลใจได้แต่ไม่หมด
หลายต่อหลายครั้งที่เรานั่งนึกทบทวนเรื่องของเราว่าเรากับเขาบาดหมางใจกันกับสิ่งไหน ทำไมนะ ดูเหมือนปัญหาเล็กๆ แต่มันทำร้ายจิตใจกันมากๆ เป็นเริ่องใหญ่เลย ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เราจะขอเชื่อมั่นใจตัวเขามากขึ้นเขาเป็นแฟนเราเรามั่นใจในตัวเขา แต่บางทีเราอยู่คนเดียวเวลามีปัญหาอะไรก็ปรึกษาเพื่อนๆ ด้วย หลายๆเสียงหลายๆคำปรีกษาทำให้เราสับสนจะเชื่อใครดี เราตัดสินใจบางเรื่องไปแล้วเพราะเชื่อเพื่อน แต่มันเป็นสิ่งที่ทำร้ายน้ำใจเขา ซึ่งเขาบอกกับเราแบบนั้น เราอยากขอโทษเขาอยากแก้ตัวกับเขาใหม่ เราไม่ได้มองข้ามความหวังดีของเขาไปเลย มันทำให้เราเสียใจถึงทุกวันนี้ เขาจะรู้ไหมนะ เราเสียใจมาก เราไม่อยากเสียเขาไป เราจะทำอย่างไรดีนะ สิ่งเดียวที่เรายังคงทำให้เสมอคือส่งความหวังดีไปให้เขา ทุกๆคืนเราจะไหว้พระก่อนนอน และจะขอพรจากพระ ให้พระคุ้มครองเขา รวมทั้งครอบครัวของเขาด้วย เขาเป็นคนที่เรารัก เราจะปฎิบัติ จะขอพรให้เขาเช่นเดียวกับที่เราทำให้ครอบครัวของเรา ถ้าเขาเกิดมาเป็นคู่กับเรา อยากให้เขาและเราได้มีโอกาสใช้ชีวิตด้วยกัน นั่นคือสิ่งที่เราปรารถนา ถึงแม้คนอื่นมองเขาไม่ดียังไง แต่เราเป็นคนที่คบเขาสนิทกับเขา เราจะยังรอเขากลับมาเสมอ เพราะเรามั่นใจในตัวเขาว่าเขาเป็นคนที่ดีพอสำหรับเรา อยากให้เขารู้จังว่าเราไม่เคยโกรธหรือเกลียดอะไรเขาเลย เรารักเขา ความรักที่มีต่อเขาทำให้เราเลือกทีจะรอเขา จริงๆสาเหตุใหญ่คือความจริงใจที่เขามีให้เรานั่นแหละคือสิ่งที่ผูกมัดใจเราให้มั่นคงกับเขา หน้าตาหรือบุคคลิกภายนอกไม่อาจจะตัดสินใจคนได้ ความจริงใจจากข้างในจิตใจเขานั่นแหละสำคัญที่สุด
สิ่งหนึ่งที่อยากบอกเขาทุกๆวันว่าขอขอบคุณสำหรับความรักความห่วงใยที่จริงใจที่เขามีให้มา มันทำให้เราอบอุ่นใจทุกๆครั้งที่เราคิดถึงเขา มันทำให้อยู่ในจิตใจของเราตลอดเวลาแม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนมันก็ไม่อาจจะลบเลือนออกไปจากใจของเราได้ / * นวลรักพี่อาร์ตคะ จะรักและหวังดีกับพี่ตลอดไปไม่เปลี่ยนแปลง */
26 März ช่วงเวลาที่ดีที่สุดเดินจับมือกัน ทุกข์สุขด้วยกัน
หัวเราะร้องไห้ด้วยกันมานานเท่าไหร่ ฉันไม่เคยลืมจากใจ วันที่เรายิ้ม วันที่ทะเลาะ ภาพวันและคืนเหล่านั้นที่ยังงดงามไม่เคยเปลี่ยนไป ยังคงเป็นดังเหมือนกับเมื่อวาน อยู่ในส่วนลึกความทรงจำ แต่ต่างกันแค่เพียงในตอนนี้ *ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้าง ๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง มาด้วยกัน นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้น ๆ ที่เคยเกิดขึ้นกับฉันเพราะเธอ เพลงและของขวัญ ตั๋วจากโรงหนัง จดหมายที่ส่งให้กันในวันที่ห่าง ฉันนั้นยังคงเก็บไว้ วันที่เหนื่อยล้า ถ้อยคำที่ปลอบใจ ภาพวันและคืนเหล่านั้นที่ยังงดงามไม่เคยเปลี่ยนไป ยังคงเป็นดังเหมือนกับเมื่อวาน อยู่ในส่วนลึกความทรงจำ แต่ต่างกันแค่เพียงในตอนนี้* ไม่รู้ว่าเธอ ไม่รู้ว่าจะได้ยินเพลงนี้หรือยัง อยากจะให้เธอช่วยมารับฟัง ว่าฉันนั้นคิดถึง ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้าง ๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง มาด้วยกัน นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้น ๆ ที่เคยเกิดขึ้นกับฉันครั้งหนึ่ง ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง ที่ผ่านมาด้วยกัน นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้น ๆ ที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน เพราะเธอ จากวันนี้โลกจะมีคนเหงาน้อยลง 2 คนเหมือนอ้างว้างอยู่เพียงลำพังในห้องที่ไร้ประตู
เหมือนต้นไม้ขาดคนมาดูแห้งแล้งลงไปทุกทีทุกที เหมือนเปลวเทียนอ่อนแรงกำลังยิ่งนานยิ่งดูริบหรี่ เหมือนชีวิตถูกทิ้งในความเงียบงัน เกือบคิดว่าไม่มีแล้วคนที่เกิดมาเพื่อฉัน แต่แล้วเธอก็เดินเข้ามา ความรักของเธอลบคำว่าเหงาและเขียนคำว่าเข้าใจ ได้รู้ว่าควรหายใจเพื่อใครให้ฉันยิ้มได้อีกคน จากวันนี้โลกจะมีคนเหงาน้อยลงไปสองคน ไม่มีแล้วคนที่ใจหม่นๆ เมื่อเรามีกันและกัน เหมือนว่าห้องได้เจอประตูเปิดมาพบความสวยงาม เหมือนต้นไม้มีคนรดน้ำให้มันชุ่มชื้นขึ้นมาขึ้นมา เหมือนเปลวเทียนได้มือประคองป้องลมให้ไฟสว่าง เหมือนชีวิตได้เจอปลายทางสักที เกือบคิดว่าไม่มีแล้วคนที่เกิดมาเพื่อฉัน แต่แล้วเธอก็เดินเข้ามา ความรักของเธอลบคำว่าเหงาและเขียนคำว่าเข้าใจ ได้รู้ว่าควรหายใจเพื่อใครให้ฉันยิ้มได้อีกคน จากวันนี้โลกจะมีคนเหงาน้อยลงไปสองคน ไม่มีแล้วคนที่ใจหม่นๆ เมื่อเรามีกันและกัน เกือบคิดว่าไม่มีแล้วคนที่เกิดมาเพื่อฉัน แต่แล้วเธอก็เดินเข้ามา ความรักของเธอลบคำว่าเหงาและเขียนคำว่าเข้าใจ ได้รู้ว่าควรหายใจเพื่อใครให้ฉันยิ้มได้อีกคน จากวันนี้โลกจะมีคนเหงาน้อยลงไปสองคน ไม่มีแล้วคนที่ใจหม่นๆ เมื่อเรามีกันและกัน เกือบคิดว่าไม่มีแล้วคนที่เกิดมาเพื่อฉัน แต่แล้วเธอก็เดินเข้ามา
25 Februar Bottom in my heart/* ความทรงจำอันแสนดีที่มีให้ใครคนหนึ่ง */ - - - - -The best
เมื่อความรักเริ่มต้นขึ้นมันคือสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีกำลังใจและมีความหวัง แต่พอผิดหวัง ทำไมมันกลับยากนักที่จะลืมเขาคนนั้น ยิ่งพยายามลืมแต่ยิ่งกลับเป็นสิ่งตรงกันข้ามที่ยิ่งทำให้จำเขามากขึ้น นับตั้งแต่รู้จักเขาคนนั้นมาตั้งแต่ปี 2548 เขาเป็นคนที่เรียบๆง่ายๆ มีระเบียบนิดๆ แต่เป็นคนที่จริงใจมากๆสำหรับเรา และเขาก็ไม่เหมือนคนอื่นๆ สิ่งที่เขาทำให้เรามันกลับทำให้เราจำไปตลอด ห่วงใยเขานะอยากจะบอกความรู้สึกที่ดีๆสำหรับเขาคนนั้นว่าไม่เสียใจเลยที่ได้มารู้จักเขานับตั้งแต่วันแรกที่เจอ คือเขามาสมัครงานที่ 2B1 จากจุดเล็กๆเริ่มพัฒนากลายเป็นคนรู้จัก กลายเป็นเพื่อน และหลังจากนั้นก็พอรู้นิสัยของเขาว่าเขาเป็นคนดีคนหนึ่งที่เราอยากจะรู้จักอยากสนิทกับเขามากกว่านี้ แต่ก็เป็นอะไรไปไม่ได้มากไปกว่าคำว่า " เพื่อนของเขา " เนื่องจากเขามีแฟนแล้ว และดูเขาก็รักแฟนเขามากๆน่าประทับใจกับผู้ชายคนนี้จัง ที่เขาให้เกียรติแฟนเขาไม่ได้นอกใจแฟนเขาเลย
วันหนึ่งที่เขาเริ่มก้าวเข้ามาในชีวิตของเรานั้นคือวันที่เขาบอกว่าเขาเป็นอิสระหลังจากที่เขาเลิกกับแฟน เรางงแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเขามากนักคงเคารพความคิดของเขาถ้าเขาอยากเล่าให้เราฟัง เขาคงจะเล่าเองเราจะไม่ถามอะไรเขาทั้งนั้น วันที่เริ่มเดทกันครั้งแรกคือวันลอยกระทง 2548 ซึ่งเราทั้งคู่ไปลอยกระทงกันที่จุฬาซึ่งก่อนที่จะไปนั้นก็แวะทานข้าวที่สยามก่อน หลังจากนั้นก็ไปลอยกระทงที่จุฬาคนก็เยอะ แต่เขาก็พยายามดูแลเราให้ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ ถึงแม้เขาจะเป็นคนที่มีรูปร่างเล็กแต่ก็เป็นคนที่ปกป้องและดูแลเราได้ น่าเศร้าที่กระทงที่เราลอยกับเขานั้นพลิกคว่ำหลังจากที่อธิษฐานเสร็จและปล่อยกระทงลงไปในน้ำ แต่ช่างเถอะนะเขาคนนั้นก็ปลอบใจเราว่าคนขายเขาคงทำกระทงไม่ดีมั้งมันเลยคว่ำ ปีแรกที่เราลอยกระทงแล้วฝนตก เหนือความคาดหมายผู้ชายคนนี้มีร่มมาด้วยและกางร่มให้เรา หลังจากนั้นก็เดินไปขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดินที่สามย่าน เขายังเป็นสุภาพบุรุษที่ดีมากๆ เขาก็ไปส่งเราถึงที่พักแล้วก็กลับบ้านไป
จากการพบกันวันแรกก็มีความประทับใจหลายๆอย่างเกิดขึ้นมันเลยพัฒนาความรู้สึกมาเรื่อยๆ เขาเริ่มโทรมาคุยบ่อยมากขึ้นเริ่มชวนไปดูหนัง ทานข้าวอีกทั้งเวลาเราจะกลับบ้านก็รีบนั่งรถมาส่งเราขึ้นรถที่อนุสาวรีย์เขานั่งส่งเราจนกว่าเราจะขึ้นรถและรถก็ออกจากกทม ไป พอขากลับกทม . เขาก็มารับเราประทับใจจังกับคนๆนี้ ไม่เคยมีใครทำให้เราได้มากเท่าเขาอีกแล้ว เขากลัวเราจะตื่นนอนสายแล้วโดนหักเงินเขาก็โทรมาปลุกทุกๆเช้า พอผ่านเวลานั้นมาก็มาถึงช่วงคริสต์มาส เราต้องไปหาของขวัญมาจับสลากที่บริษัทเขาก็แบ่งเวลาให้กับเราทั้งๆที่เขางานยุ่งมีงานค้าง แต่วันนั้นเราโดนเขาเอ็ดเพราะว่าเรารีบวางสายโทรศัพท์เมื่อเห็นเขาเดินมา และเราก็ไม่กล่าวคำลาว่าแค่นี้นะคะ อยู่ๆเราก็วางสายไปเลย อันนี้อาจเป็นนิสัยไม่ดีของเราที่เรามักทำเสมอๆ แต่ตั้งแต่คบเขาเราก็เปลี่ยนไปมากขึ้น แต่เปลี่ยนไปในทางที่ดี ตั้งแต่เช้าถึงกลางคืนของวันคริสต์มาสอีฟ เราเดินเล่นที่สยามและพารากอนกันทั้งวันเหนื่อยนะแต่ก็มีความสุข บรรยากาศช่างเป็นใจด้วยอากาศเย็นนิดๆเราและเขาก็เดินถ่ายรุปกันไปเรื่อยๆประมาณ 20.00 ถึงกลับ เราเสียใจที่เราทำให้เขาทำงานไม่เสร็จทั้งๆที่เขาทำงานวันเสาร์แล้วหยุดวันอาทิตย์วันเดียว เขาก็ให้เวลาทุกๆวันอาทิตย์กับเรา ประทั้บใจในตัวเขานะ
หลังจากคริสต์มาสก็มาถึงปีใหม่ก่อนกลับบ้านเขาก็มี surprise นัดเราไปดูหนังที่เมเจอร์ เขานัดเจอเราที่หน้าร้านแมคโดนอลด์ เมื่อเจอกันให้เราปิดตาและเขาก็อุ้มหมีพูลห์ตัวใหญ่ๆมาให้เราอิอิๆ น่ารักจังเขาคงนึกว่าเราชอบหมีพูลห์ละสิเนื่องจากวันคริสต์มาสไปถ่ายรูปกับตุ๊กตาหมีพูลห์ที่สยามพารากอนมา เขาบอกว่าจริงๆอยากจะให้วันเกิดเราแต่เขาก็รีบเอามาให้วันนี้ซะก่อน หลังจากนั้นก็ไปดูหนังกันเขาอุ้มตุ๊กตาตัวใหญ่นี้เข้าไปในโรงหนังนั่งดูหนังข้างๆด้วย เขาจองตั๋วไว้ตรงแถวริมติดบรรไดเพื่อที่จะให้มีที่สำหรับวางหมีพูล์ วันนั้นหลังดูหนังจบเขาก็มาส่งที่หอเหมือนเดิมเขาบอกว่าต่อไปนี้ไม่ต้องเหงาอีกแล้วนะเพราะมีตุ๊กตาหมีพูล์ซึ่งเป็นตัวแทนเขาจะอยู่เคียงข้างเราตลอดเวลาในยามที่เราเหงา
วันเกิดปีแรกกับ Surprise กินข้าวที่โรงแรม River side นั่งในเรื่อล่องแม่น้ำเจ้าพระยาหลังเลิกงานก็รีบแบบสุดๆเพื่อไปให้ทันเรือ 19.00 น. โบก Taxi กี่คันก็ไม่มีคันไหนไปเลยผลสุดท้ายก็เลยโบกรถตุ๊กๆไป ตอนแรกเขาไม่ยอมบอกว่าจะพาไปกินข้าวที่ไหน ระหว่างอยู่ในตุ๊กๆก็ส่งของขวัญมาให้เราเป็นกล่องของขวัญห่อด้วยกระดาษห่อสีแดงที่เต็มไปด้วยลายหัวใจแต่เขาบอกว่าอย่าพึ่งแกะออกให้ไปแกะที่บ้าน เขาบอกว่าทุกอย่างเขาบรรจงคัดเลือกมาเพื่อเราให้มองสังกตแล้วจะเข้าใจความหมาย ระหว่างที่ทานอาหารอยู่นั้นก็นั่งดูวิว 2ฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาบรรยากาศดีจัง เวลาเราจะกินกุ้งย่างเขาก็แกะให้ เราพยายามให้ส้อมและมีดเพื่อหลีกเลี่ยงการแกะกุ้ง แต่เขาก็อาสาแกะให้เราทานจนอิ่มเลย เราไม่อยากเลอะมือเพราะเราเสยผมบ่อย กลัวผมจะมีกลิ่นเหม็นเอา เขาดูแลเอาใจใส่เราดึมากๆ ประทับใจกับวันเกิดของเรา เราปลื้มรู้สึกเราเป็นคนพิเศษสำหรับเขาเราอยากให้คำคืนนี้อยู่นานๆ จัง รู้สึกหลงรักในผู้ชายคนนี้มากๆๆ หลังจากที่กลับไปที่หอและแกะกล่องของขวัญนั้นพบว่าเป็นปลอกหมอนรูปผู้ชาย-หญิงส่งเพลงรักตามสายป่านถึงกัน โดยต้องนำปลอกหมอนทั้งสองใบมาต่อกัน ดูเขาโรแมนติกดีจัง ถัดจากวันเกิดมาไม่นานก็เป็นวันวาเลนไทน์ เป็นปีแรกอีกแหละที่เราไปกินข้าวในวันวาเลนไทน์ ก็พึ่งมีคนรู้ใจกับเขานี่ คราวนี้ก็ไปที่ร้าน13 เหรียญรัชดา เราและพี่เขานัดเจอกันที่สถานีห้วยขวาง พอเจอปุ๊ปว้าวในมือมีกุหลาบมา 1ช่อด้วย เขินจังแต่ก็ชอบยิ้มแทบแก้มปริเลยเราก็คนรู้ใจเรานี่เอาดอกไม้มาให้เราก็ต้องปลื้มแทบจะหุบยิ้มไม่ลงเลยทีเดียว
หลังจากที่เราคบดูใจกันสักพัก ก็ทำให้พบว่ามีบางเรื่องที่ขัดแย้งกันส่วนหนึ่งมาจากความหวังดีของเพื่อนด้วย แต่มันกลับทำให้เราและเขายิ่งห่างกันไปประมาณ 6เดือน แต่เขาก็ยังติดต่อบ้าง ยิ่งช่วงไปญี่ปุ่นทำให้เราและเขาห่างกันได้ 7 วันเขาก็ยังส่ง Sms หาเราไกลแค่ไหนเขาก็ยังคิดถึงคนนี้ๆแหละที่เรารู้สึกรักและชอบเขา ถึงแม้จะห่างกันไปแต่ใจเราก็ยังมีเขาและรอคอยเขา แต่หลังจากนั้นเขาเคยสัญญาว่าจะพาไปฮ่องกงเราก็ไปกับเขาและเพื่อนเขา วันเป็นการเที่ยวที่ต้องเก็บความรู้สึก อยากใกล้ชิด อยากกลับไปคืนดีกับเขาแต่ตอนที่ทานข้าวกับเขาและเขาก็ถามว่า คิดหรือว่าพี่จะกลับไปคืนดีหลังจากที่มาฮ่องกง เรากลืนข้าวไม่ลงเลย ไม่นึกว่าเขาจะพูดแบบนี้ ใจเรามีเขานี่ยังไงเราจะไม่เสียใจและจะรอคอยเขาตลอดไป ไม่มีใครดี เข้าใจเราและจริงใจเท่าเขาอีกแล้ว ดังนั้นเราจะรอเขาไม่ว่านานแค่ไหนก็ยังคงรอ
การ Return กลับมาอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เจอหน้ากันนาน 6เดือน จุดนี้เริ่มต้นขึ้นหลังวันลอยกระทงของปี 2549 ดีใจนะที่เขาย้อนกลับมาหาเรา เรายังรอเขาเสมอ แม้ว่าตอนนั้นมัน 50 % ที่เขาทำให้เราไม่มั่นใจในตัวของเขาเลยเขายังจำได้เสมอว่าเราอยากไปงานพืชสวนโลกและอยากไปเชียงใหม่มากๆ เราก็อยากไปเที่ยวอยู่แล้วเลยตัดสินใจไปทันทีที่เขาชวน เราลางานไปเชียงใหม่ 3 วัน 2คืน เดินทางด้วยรถไฟและตอนเช้าก็ไปพบญาติพี่เขาก่อน ญาติเขาดูใจดีอบอุ่นน่ารักจัง คงเป็นเพราะพี่เขาอัทธยาสัยดีด้วยมั้ง แหม ++ปลื้มแฟนเราอีกแล้วสิ เราไปงานพึชสวนวันแรก วันที่ 2 ก็เดินทางไปปายต่อ ที่ป่ายหนาวมากๆ ประมาณ 6 องศาได้ ที่สำคัญได้ลอยโคมด้วย เราไม่เคยลอยโคมเลย ครั้งแรกในชีวิตเลยที่มาเที่ยวอากาศหนาวๆ แบบนี้และยิ่งมากับคนรู้ใจด้วยนะ อบอุ่นมาก พี่เขาเป็นสุภาพบุรุษให้เกียรติเราเสมอ เราอยากบอกขอบคุณเขา เขาอยู่ในใจเราเสมอตลอดเวลา
หลังจากนั้นก็มาถึงวันเกิดเราปีที่ 2 ที่คบกับเขา เขาพยายามเอาใจเราทำ Surprise เราด้วยการเอาเค็กมาร้อง Happy birth day ให้เราที่ร้าน Kou pou ตรงข้ามศาลอาญา บรรยากาศสไตน์บาหลี พี่เขาร้องดัง เราก็เขินๆอายๆ แต่ก็ประทับใจที่สุด คนพิเศษเราแค่มีเขาในวันพิเศษของเราเราก็ดีใจแล้ว ถัดจากวันเกิดไม่นานเรารู้สึกมั่นใจในตัวเขา ผ่านไป 1ปีสำหรับการดูใจเขา เราเชื่อมั่นในตัวเขา เลยตอบตกลงเป็นแฟนกับเขาในวันที่ 11 ก.พ. 50 หลังจากตอบเป็นแฟนเขาก็มาถึงวันวาเลนไทน์เรานัดกันที่หน้า Central ลาดพร้าว เขามาพร้อมกับช่อดอกกุหลาบสีแดง 1ดอก อบอุ่นจังคนรักของเรานำมาให้เรา หลังจากนั้นก็ไปทานข้าวที่แถวๆ ซอยอารีย์ แต่โชคไม่ดีคนเต็มร้าน ผลสุดท้ายก็มากินที่ร้านเหลา หลา แทน
ในช่วงเดือนแห่งความรัก เป็นเดือนแห่งความสุขที่อยากจดจำนานๆ เขาจำได้ว่าเราอยากไปไหว้พระ 9วัดที่อยุธยา เราก็ได้ไปทำบุญกับเขาพรอ้มกับเพื่อนเราด้วย อิ่มบุญกันไปเลยทั้งคนรักและเพื่อนสนิท ต้นปี 2550 เป็นปีที่มีความสุขมาก หลังกจากที่ไปอยุธยาก็ไปน้ำตกทีลอซูต่อ Trips ทีลอซูเกือบตายกันหมดเลย รถยางแตกวิ่งด้วยความเร็วสูงมากๆ เราจับมือเขาแน่นๆมากๆ เพราะกลัวตายแต่แล้วก็รอดมาได้ดีนะที่ไม่เกิดอุบัติเหตุใดๆ เราไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้นี่ เราตกใจมาก บรรยากาศที่ทีลอซูสวย แต่อากาศหนาวในตอนเช้า เราไม่รู้ว่าที่ตากยังหนาวเลยไม่ได้เอาเสื้อกันหนาวไปด้วย Trips นี้สนุกอบอุ่นกว่าทุกๆครั้ง อยากขอบคุณเขาที่ดูแลเราอย่างดี
เรื่องไม่คาดคิดกับความเศร้าใจจิตใจของเรา นับตั้งแต่ย้ายมาเช่าบ้านน้าเพื่อนอยุ่เราและเขาห่างกัน เหมือนความคิดเห็นไม่ตรงกัน เสียใจกับสิ่งที่ทำให้เราทั้งสองคนต้องแยกจากกัน เรายังรักเขาเหมือนเดิม ยังคงรอเขา แต่วันที่ 31 ธ.ค. สิ้นปีเหมือนสิ้นใจ ใจหายกับ SMS ที่เขาส่งมาตอนแรกนึกว่าเป็นคำอวยพรดีๆ แต่ความหมายเป็นการแยกจากกัน เศร้าเราต้อง Count down ด้วยน้ำตา เรารักเขาทำไมต้องมาเป็นแบบนี้ จิตใจเราช้ำมาก ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ เรายังคงรักและรอเขาเสมอ ใจเราก็ยังคงมีแต่เขา ไม่มีใครมาเทนที่ได้ ถ้าเขาได้อ่าน My space ของเราขอให้เขารับรู้ไว้ว่า " ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักแค่ไหน เราจะยังรอเขา ยังมั่นคงในความรักเพื่อเขา ขอให้เขาดูแลตัวเองด้วย เราจะยังส่งความรักและความห่วงใยให้เขาเสมอ " ความรักที่มีให้เขานั้นจะเป็นความจริงใจให้ตลอดไป
.......... จาก Bottom in my heart ..........................
14 August " สุดที่รัก"........ Retrospect(เรทโทรสเปคท์)
|
||||||||
|
|